Make your own free website on Tripod.com
Demony

19-11-05

 
Strona główna
Czarownice
Demony
Krasnoludy
Ghule
Elfy
Niziołki
Ogry
Smoki
Wampiry

 

 

 

Demony

       ABADDON - (po hebrajsku awadon "zagłada"), w Starym Testamencie oznaczało najpierw miejsce zepsucia, ?wiat podziemny, w Apokalipsie za? stało się imieniem piekielnego anioła, pana demonicznej szarańczy. Jego greckie imię Apollyon znaczy "niszczyciel".

ABORA - najwyższa istota czczona przez Kanaryjczyków na wyspie Palma. Abora tronuje w niebie i wprawia w ruch gwiazdy.

AMMIT - żeński demon egipskiego sšdu w za?wiatach, otoczony trwogš jako "pożeracz zmarłych", z głowš krokodyla, tułowiem drapieżnego kota i zadem hipopotama. Potwór ten czyha podczas sšdu obok wagi, żeby potem połknšć grzesznika.

ARIEL - hebrajskie imię tlum. "Ofiara Boga". Wg nauk żydowskich jest to imię Anioła zwierzšt lšdowych, w literaturze ?redniowiecznej to duch powietrza.

ASTAROTH - fenicka bogini pożšdania, odpowiednik babilońskiej Isztar.

ASTARTE - Asztart lub Asztarte - ugaryckie, fenickie i punickie; Aszterot lub Asztoret - hebrajskie, Astoret, Isztar, Wenus - główne żeńskie bóstwo starożytnych Fenicjan, Syryjczyków i Kartagińczyków. Astarte była asyryjska boginkš księżyca i płodno?ci, pierwowzorem greckiej Afrodyty. W Babilonie i Asyrii czczona jako Ishtar, utożsamianš z planeta Wenus, bóstwo miło?ci; odpowiednik sumeryjskiej Inanny. Była najpowszechniejszym bóstwem na Bliskim i ?rodkowym Wschodzie. Córka Sina (księżyca) i siostra Szamasz (słońca); według innej wersji mitu córka albo małżonka Anu, pana niebios. Jednym z obrzędów jej kultu była prostytucja sakralna. Jako gniewna boginie wojny wyobrażano ja stojšca na lwie z lukiem i dwoma kołczanami. W mitach ugaryckich blisko zwišzana z Baalem i Anat. Jako Asztarte, czczona była przez Sydończyków, tj. Fenicjan (zob. 2 Krl 2, 13).W okultyzmie Astarte jest żeńskim demonem kwietnia. W "Raju utraconym" (I, 509-510) utożsamianym z Astoretem. Według De Plancy'ego Astarte jest "samica Astarota" i przedstawiana jest z głowa jałówki.

ATE - grecka bogini nieszczę?cia, personifikacja za?lepienia, która przyćmiewa ducha i umysł człowieka i wtršca go w nieszczę?cie. Uchodziła za córkę Zeusa.

BAAL - w pó?nym ?redniowieczu chrze?cijańskie imię księcia piekieł z trzema głowami: ropuchy, człowieka i kota.

BACHUS - rzymski bóg płodno?ci i wina. Jego imię pochodzi od greckiego Bakchosa (Dionizos). Najżarliwiej służyły mu kobiety.

BEHEMOT - cos monstrualnego, deprymujšco olbrzymiego, potężnego. Hebr. Behëmôth (l. mn. wyrażajšca ogrom) od behëmâh (bestia, zwierze).Porównaj: Biblia (Hiob 40, 15-24), gdzie oznacza zwierze - (?) hipopotama. Hebrajska personifikacja szatana; Demon gruby i mimo piastowanego stanowiska głupi. Jego siła drzemie w nerkach; jego dziedzinami sš obżarstwo i uciechy żołšdka


BELZEBUB - (inaczej Beelzebub, Belzebul itd.) wywód etymologiczny od Beel- Zewuw "pan much", nie jest pewny, bardziej prawdopodobne wydaje się odpowiadajšce fenickiemu wyobrażeniu znaczenie "Baal ksišżę" od zebul "ksišżę". Był on bogiem miasta w kraju Filistynów. Teksty rainackie obja?niały to imię jako "pan kupy gnoju" od hebrajskiego rdzenia zabal "gnój", używanego przez rabinów na okre?lenie bałwochwalstwa. W Nowym Testamencie Bee(l)zebul jest najwyższym z demonów. Dla teologów chrze?cijańskich stał się księciem państwa ciemno?ci, czyli diabłem.

BENDIS - dziewicza i zbrojna bogini Traków, utożsamiana przez Greków z Artemidš, czasami też z Hekate. Za czasów Peryklesa jej kult wprowadzono do Aten.

BRAGI - ze staroislandzkiego bragr "znakomity". Północnogermański bóg sztuki poetyckiej.

CAGN - (także Kaagen lub Kaang), stwórca i najwyższy bóg Buszmenów a Afryki Pd. Niewidzialny ale rozpoznawalny sercem. Od niego pochodzš deszcz i susza, życie i ?mierć. Oprócz postaci ludzkiej może tez pojawiać się jako modliszka.

CHAC - bóg deszczu u majów. Jeden z czterech bogów okre?lajšcych strony ?wiata. Przyporzšdkowane mu zwierzę to wšż (symbol deszczu). W dłoniach trzyma dwie pochodnie z błyskawic.

CHERTI - bóg w postaci barana. Czczony w Dolnym Egipcie. Bóg zmarłych w funkcji przewo?nika.

DAIMON - u Greków bóstwo wyznaczajšce los. Widziano w nich osobiste duchy opiekuńcze.

DEWI - w religiach indyjskich okre?lenie bóstw żeńskich, uciele?niajšcych zjawiska natury. W wierzeniach ludowych Dewi to jest matkš ?wiata.

DIANA - (1) staroitalska bogini lasów, czczona tez jako opiekunka dziewic i bogini księżyca. (2)W ?redniowieczu demoniczna postać, traktowana jako bogini czarownic.

EHECATL - u plemion Nahua w Ameryce ?rodkowej bóg wiatru. Zapoznał ludzi z miło?ciš dotykajšc dziewicy.

ERGE - w wierzeniach ludowych Basków , duch pozbawiajšcy ludzi życia.

FENE - węgierski demon pojawiajšcy się w idiomach i zwrotach jak np. "Niech cię Fene pożre"

FENRIR - ("wilk Fenrir") w nordyckiej mitologii demon w postaci wilka, którego rodzicami sš Loki i olbrzymka Angrboda. Jego rodzeństwo to Midgardu (wšż) i władczyni ?wiata podziemnego Hel.

FORCAS - w demonologii pó?nego ?redniowiecza ksišżę piekielny znajšcy wła?ciwo?ci ziół i kamieni.

GAUEKO - w baskijskich wierzeniach mitologii pan ciemno?ci, duch nocy. Pojawia się pod postaciš krowy lub jako podmuch wiatru.

GESER CHAN - mongolijski bóg opiekuńczy wojowników i trzód. Włada demonami i użycza szczę?cia na łowach.

GHUL - arabskie okre?lenie duchów pustynnych, zaliczajšcych się do Dżinów. Pojawiajš się w postaci ludzkiej, otaczane trwoga jako pijšce krew i pożerajšce ludzi.

HADES - (lub Aidoneus, z greckiego aide "niewidzialny"), grecki bóg ?wiata podziemnego. Jego rodzicami byli Kronos i Rheia za? braćmi Posejdon i Zeus. Z jego imieniem może się wišzać także kaptur niewidzialno?ci, który Hades posiada. Nazywano go także Pluton a u Rzymian odpowiadał mu Orcus.

HATI - "nienawistnik", "księżycowy pies", wcišg goni za księżycem aż będzie mógł go pożreć albo porwać.

HEKATE - w mitologii greckiej bogini, wywodzšca się pierwotnie z Karii w Azji Mniejszej. Jest paniš wszelkich nocnych okropno?ci jak również czarów. Ma węże we włosach, niesie pochodnie a otaczajš jš wyjšce psy.

HONOS - (po łac. "cze?ć" ) bóg rzymski będšcy personifikacjš sławy wojennej, przedstawiany jako młodzieniec z włócznia i rogiem obfito?ci.

IMRA - najwyższy bóg czczony w Kafiristanie. Stwórca , tchnieniem ożywił innych bogów. Wytworzył ludzi ubijajšc masło w złotym bukłaku z koziej skóry.

IRIS - (po grecku "tęcza"), siostra Harpii, dziewicza posłanniczka bogów, która przybywa z Olimpu, aby przekazywać rozkazy Zeusa i Hery. Najczę?ciej przedstawiana ze skrzydłami i laskš herolda.

ISZTAR - babilońska bogini miło?ci i życia płciowego.

JARRI - hetycki bóg zarazy, którego trzeba przebłagiwać z wybuchem moru.

KADESZ - (także Qades), kananejska bogini życia miłosnego , przedstawiana jako naga i stojšca na lwie a w dłoniach trzyma węża.

KINEU - u Indian północnoamerykańskich złoty orzeł, który przynosi piłkę (symbol słońca) do kosmicznej gry pomiędzy niebiańskimi sprawcami piorunów a mocami podziemnymi.

KOYOTE - (albo Coyote "klejnot") u Indian Apaczów i Nawahów dawca kultury. Musiał on usunšć dzieci wodnego potwora imieniem Tieholtsodi , aby ustšpiła powód? i wyłonił się pišty, obecny ?wiat. Wtedy kojot przyniósł ludziom ziarno siewne. Może on też odgrywać role podstępnego spryciarza.

LADON - w mitologii greckiej demoniczny wężosmok , który w ogrodzie Hesperyd strzeże drzewa rodzšcego złote jabłka.

LEVIATAN- "zwinięty" w mit.ugaryckiej-Lotan-potwór morski, utożsamiony z bogiem morza Jamem lub należšcy do jego orszaku; waz z głębin, morze, Zachód. Zgodnie z Biblia mityczny potwór morski o 7 głowach, uosobienie sił przynoszšcych ludziom nieszczę?cie. Hebrajczycy przypisywali zarówno Baalowi jak i Jahwe zwycięstwo nad Leviatanem, rozumiejšc je jako zwycięstwo nad morzem i morskimi potworami. Przekonanie to zostało umocnione po przeprawie Izraelitów przez morze w ucieczce przed wojskami faraona. Wydarzenie "rozstšpienia się morza" zostało uznane za niezwykły dowód pomocy Jahwe. Leviatan występuje także w proroctwach eschatologicznych, np. "Księdze Izajasza" zapowiadajšcej, że w Dzień Sadu "...Pan ukarze [...] Leviatana, węża płochliwego, Leviatana węża krętego". W literaturze rabinackiej jest ona (lub on) utożsamiana z Rahabem, aniołem przedwiecznych głębin, i jest odpowiednikiem lšdowego potwora Behemota. Jak głosi legenda, zarówno Lewiatan, jak i Behemot zostali stworzeni pištego dnia Stworzenia. Według ?w. Justyna Lewiatan to "zly Anioł". Zdaniem George'a Burtona, Leviatan to "hebrajskie imię babilońskiej bogini Tiamat". Graves i Pataj w Mitach hebrajskich piszš: "W tradycji kabalistycznej Lewiatan symbolizuje Samaela, księcia zła, którego czeka w przyszło?ci unicestwienie". W okultyzmie jest demonem, który "zachęca do niewierno?ci". U kresu czasów wszystkie dusze nieczyste zostanš połknięte przez Lewiatana (mitologia mandajska).Istota monstrualnie ogromna. Pó?no łac. Leviathan z hebr. Liwjathan (dosł. "istota o wijšcym się ciele"- krokodyl, wieloryb (?)). Psalmy: 74,14 ;104,26. Przedstawiany także jako smok o niebywałej sile, uchodził za stworzenie-igraszke Jahwe. Po wojnie aniołów został stracony do Szeolu gdzie stal się sojusznikiem Szatana. Wierzono, ze w odwecie, tuz przed końcem ?wiata, rzuci wyzwanie zastępom niebiańskim. W ?redniowieczu identyfikowany był z samym piekłem, gdzie wej?ciem miała być jego potężna paszcza.

LILITH - lub Lilit, a także w l. mn. po aramejsku Lilin; oblubienica Samaela. Miała nawiedzać w czasie burzy odludne miejsca, zagrażajšc zwłaszcza dzieciom i kobietom w cišży. Mit. sumeryjska- demon niższego rzędu, w Biblii żeński demon. W tradycji żydowskiej matka licznych Demonów, dusicielka małych dzieci, żeński Szatan w Noc Walpurgii (Goethe "Faust"). Pierwsza żona Adama, która wprowadziła go w arkana magii. Według rabiego Eliezera (Księga Adama i Ewy) Lilit codziennie rodziła Adamowi setkę dzieci. Zohar opisuje Lilit jako "ogni?cie namiętnš istotę żeńska, która współżyła z pierwszym człowiekiem", ale kiedy Bóg stworzył Ewę, "uniosła się w powietrze i odleciała nad Morze Czerwone", skšd wcišż "próbuje usidlić ludzko?ć". Według innej wersji legendy Lilit była tak samowolna i zło?liwa, że Adam nie mógł z niš wytrzymać, wiec ona opu?ciła Raj i błška się do dzi? w wyższych regionach powietrznych. Wersja z haggady pochodzšcej z IV wieku podaje za?, ze to Lilit odtršca Adama, gdyż ten w akcie seksualnym pragnie być na górze. Pod postaciš sowy Lilit pojawia się w licznych legendach żydowskich. W kabale Lilit jest demonem pištku i przedstawiana jest jako naga kobieta, której ciało przechodzi w wężowe sploty. Po raz pierwszy Lilit pojawiła się w literaturze rabinackiej wczesnego ?redniowiecza (w pochodzšcym z X w. Alfabecie Ben Sira), jednak jej imię pochodzi od lili (lilitu), żeńskiego demona niższego rzędu w mitologii sumeryjskiej. Według mitu Gilgamesz i Enkidu, urzšdziła sobie dom w konarach huluppu, drzewa Inany, skšd chronišc się przed Gilgameszem, uciekła na pustynie. W zaklęciach przejętych przez Babilończyków i Asyryjczyków Lilit pojawia się w?ród złych demonów powodujšcych zarazę, goršczkę i ?mierć. Nawiedza nocš mężczyzn, a z takiego zwišzku rodzš się złe duchy czyhajšce na ludzi, by ich rozedrzeć na strzępy. Rabini uważali Lilit za główna kusicielkę, demoniczna żonę Adama i matkę Kaina. W tradycji talmudycznej oraz w kabale (Zohar) większo?ć demonów jest ?miertelna, natomiast Lilit i dwa inne żeńskie duchy zła "będš żyły i szkodziły człowiekowi aż do czasów mesjańskich, kiedy Bóg ostatecznie wypleni zło i nieczysto?ć z powierzchni ziemi". Jak twierdzi Scholem, Lilit i Samael "wyemanowali spod Tronu Bożej Chwały, który zachwiał się nieco wskutek ich [wspólnych] wysiłków"; wiadomo, że Sammael (Szatan) przebywał niegdy? w niebie, wcze?niej jednak żadne ?ródła nie wspominały, że towarzyszyła mu tam Lilit. Lilit używa wielu imion, z których siedemna?cie wyjawiła (pod przymusem) prorokowi Eliaszowi.Iz.34,14.

LOKI - diabeł w mitologii germańskiej, ojciec wielu sił wrogich bogom jak Fenrir, Midgardu i Hel. Loki jest znany także jako Lopt(r). Może przeobrażać się w najrozmaitsze postacie. Ma on sprowadzić koniec ?wiata.

LUCYFER - (spolszczone z łacińskiego Lucifer "jutrzenka", w sensie ogólnym lucifer "niosšcy ?wiatło", po polsku także gwarowe Lucyper), w chrze?cijaństwie stało się imieniem diabła, co wywodzi się z Izajasza 14,19, gdzie stršcenie króla Babilonu do piekieł porównywano z upadkiem promiennej jutrzenki (po hebrajsku helal). Ojcowie Ko?cioła przenie?li imię Lucifer na Szatana. Kilka grup gnostyckich uważało Lucyfera za samoistnš siłę Boskš lub za "pierworodnego syna Bożego".

MAAT - personifikacja porzšdku ?wiata u starożytnych Egipcjan, uciele?nia prawo, prawdę i prawidłowo?ć. Uważana za córkę stwórcy ?wiata Re.

MAHISZA - indyjski demon , który w walce z zastępami Indry przybierał rozmaite postacie, na koniec bawołu jako symbol ?mierci.

MARDUK - (z szumeryjskiego Amar-utuk "cielak boa słońca), po hebrajsku Merodach), pierwotnie bóg miasta Babilonu. Przez utożsamianie z szumeryjskiem Asalluchi stał się bogiem sztuki zaklinania, magii oraz mšdro?ci. Ponadto wykazywał rysy boskiego lekarza, sędziego i niosšcego ?wiatło (bóg słońca wiosennego), a nawet uchodził (jako Bel) za pana bogów.

MEHIT - (albo Mechit) czczona wokolicach Thinis staroegipska lwia bogini, uchodzšca za małżonkę Onurisa. Znaczenie jej imienia jest "pełna" ze względu na odtworzone oko słońca.

MIDGARDU - (wšż, czasami błędnie nazywany Midgard), w mitologii germańskiej olbrzymia demoniczna postać którš spłodził Loki. Spoczywa w oceanie kosmicznym, otaczajšc swym cielskiem ziemie zamieszkanš przez ludzi (czyli Midgard), przedstawionš jako płaski kršg. Głównym wrogiem Midgardu jest Thor.

MORPHEUS - grecki bóg snów. W religii nie odgrywał żadnej roli.

NETO - starohiszpański bóg wojny o charakterze astralnym. Imię jego wišże się celtyckim neto "wojownik"

NYAN - tybetańskie duchy mieszkajšce w drzewach i głazach mogšce zsyłać choroby i ?mierć.

ORCUS - rzymski bóg ?wiata podziemnego, władca państwa umarłych. Występuje jako demon o czarnych skrzydłach.

OREADY - w mitologii greckiej nimfy żyjšce w górach i grotach.

OROMATUA - w wierzeniach polinezyjskich, zwłaszcza na Tahiti , istota w postaci widmowego cienia , a także niższe bóstwa, dręczšce ludzi.

PERIT - w Albanii żeńskie duchy górskie w białych sukienkach. Kto niedbale się obchodzi z chlebem tego robiš garbatym i krzywym.

POLIFEM - (Polyphemos), jednooki syn boga mórz Poseidona i nimfy Thoosa. Był jednym z Cyklopów, do których jaskini trafił Odys.

RATRI - w mitologii indyjskiej noc, siostra jutrzenki Uszas . Dobrotliwa bogoni chronišca od zbójów i wilków.

REWANA - majšcy 10 głów i 20 ramion władca Rakszasów, kategorii demonów indyjskich. W drodze umartwiania się wymusił od Brahmy boski oręż i nie?miertelno?ć. Aby złamać jego potęgę bóg Wisznu narodził się jako królewicz Rama.

SAMAEL - (także Samiel) w pismach apokaliptycznych imię anioła od III w. utożsamianego z Szatanem, skłaniajšcym człowieka do wszelkich występków. Bywa też rozumiany jako anioł ?mierci. W niektórych tradycjach okre?lany jako "?lepy anioł" lub utożsamiany z Lewiatanem jako "?lepy smok".

SCYLLA - (po grecku Skylla "suka"), potwór czyhajšcy w cie?ninie morskiej , który pożerał przepływajšcych. Miał dwana?cie łap, i sze?ć psich głów.

SUGAAR - u Basków męski duch w postaci węża, który żyje pod ziemiš, ale potrafi też jako ognisty sierp przelatywać po niebie, w pewnych okolicach uważa się go za ducha Maju, gdzie indziej za diabła.

TENENIT - bogini piwa, wymieniana w egipskiej księdze umarłych .

TIAMAT - ( po akkadzku "morze") potworzyca chaosu w rodzaju smoka, podbita przez Marduka, który z jej połówek uczynił niebo i ziemię.

UKKO - fiński bóg grzmotu, zwany też Isainem "ojczulek". W czasie burzy mówi się że to bóg przetacza kamienie albo miele zboże.

UTBOR - w skandynawskich a zwłaszcza norweskich wierzeniach ludowych, demoniczna istota, która powstaje z nieusuniętego starannie po porodzie łożyska, może się stawać niewidzialna lub widzialna, stara się pozbawić matkę życia.

VELNIAS - litewska nazwa diabła , velionis "umarły"

WADD - w starożytnych południowoarabskich państwach bóg księżyca i kraju, teonim ten oznacza "miło?ć, przyja?ń". Jego ?więtym zwierzęciem był wšż.

WHIRO - u Maorysów na Nowej Zelandii bóg ciemno?ci, zła i ?mierci. Jest przeciwnikiem boga ?wiatła i płodno?ci8 Tane. Pomocnikami Whiro sš duchy chorób.

WHOPE - u Indian Sjuksów córka boga słońca Wi i żona południowego wiatru. Pewnego dnia zeszła na ziemię i odwiedziła lud Sjuksów, przynoszšc mu fajkę jako symbol pokoju.

WI - bóg słońca u Indian Sjuksów, uważany za wszechwiedzšcego i za obrońcę męstwa i wierno?ci. Spo?ród zwierzšt był mu szczególnie bliski bizon, niekiedy uważany za formę przejawiania się tego boga. Córkš Wi była piękna Whope.

XALPEN - u Indian Ona z Ziemi Ognistej zła bogini ziemi, która podczas inicjacji stara się wcišgać chłopców pod ziemię, okrutnie ich męczy i nadużywa seksualnie.

XOCOTL - bóg ognia i gwiazd pierwotnie czczony przez Indian Otomi, pó?niej przejęty przez Azteków.

YEHL - (Yetl) u plemienia Tlinkit w Kanadzie północno-zachodniej bóg stwórca w postaci kruka.

ZAZEL - ( z arabskiego zuhal "Saturn"), okre?lenie demona władajšcego planetš Saturn.

ZEUS - najwyższy bóg grecki, syn Kronosa i Rhei. Kiedy Zeus dorósł stršcił swego ojca i innych Tytanów do Tartaru. Jego braćmi sš Poseidon i Hades.Zeus tronuje na Olimpie ze swš małżonkš Herš. Mit mówi także o zwišzku boga nieba z boginiš ziemi Demeter. U Rzymian odpowiednikiem greckiego ojca bóstw stał się Jupiter.

ZOTZ - u Majów bóg w postaci nietoperza, od dzisiaj będšcy bogiem opiekuńczym Indian Zotzil i kilku plemion gwatemalskich.

 

 

Symbole i powišzania:

Anioł - Ebisu

Ciemno?ć - Abhijoga, Aryman, Apophis, Arimanius, Belial, Gaueko, Kiskil-lilla, Lilit, Rahu

Czaszka - Ekadżata, Jamantaka, Kali, Krodhadewata, Samwara, ?iwa

Delfin - Apollo, Hatmehit, Palaimon, Waruna

Feniks - Aeternitas, Xi-wang-mu

Grzmot - Adad, Baiame, Buluga, Jahwe, Nagakumara, So, Yalu

Jaguar - Ixbalanque, Kuma, (Bóg) L, Tepeyollotli, Tezcatlipoca

Je?dziec lub powożšcy końmi - Ahura Mazda, Arsu, Charos, Dievs, Epona, Fravasi, Hron, Heros, Indra, Jowisz galijski, Phereia, Rhiannon, Sarkany

Jowisz - Asase, Brhaspati, Marduk, Szulpae, Tai-sui-xing

Ko?ć - Hunhau, Kaitab, Mayahuel, Ymir

Kot - Aitvaras, Baal, Bastet, Freyja, Para, ?asti, Utgard-Loki

Krew - Adonis, Apophis, Attis, Djamar, Erynie, Giganci, Harsaphes, Heruka, hyakinthos, Kappa, Karei, Kingu, Kvasir, Maidere, Mama, Manzashiri, Namita, Pemba, Quetzalcoatl, Uranos, Ymir

Krokodyl - Chentechtai, Cipactli, Lewiatan, Niksy, Petesucho, Quetzalcoatl, Seth, Suchos

Kruk - Kurkil, Kutkinnaku, Lug, Manda, Mihr, Odin, Shen-yi, Tabiti, Tulungersaq, Yehl

Krzyż - Quetzalcoatl

Lwia skóra - Bes, Herakles

Łza - Eos, Freyja, Rangi, Tara

Maska - Dionizos, Melpomene, Naga, Perchty, Phersu, Sanni yaka, Terafim, Thalia

Nietoperz - fu-xing, He-he, Hunapu, Li Die-guai, Senmurv, Wampir, Zhang Guo-lao, Zotz

Pajšk - Anansi, Nareau, Tawa

Pantera - Dusares, Chebat, Kyebe, Szarruma

Popiół - Heruka, Kama, Mahamaja, Milomaki, Wonajo

 

Strona główna | Czarownice | Demony | Krasnoludy | Ghule | Elfy | Niziołki | Ogry | Smoki | Wampiry

Ostatnia aktualizacja tej witryny 19-11-05